Ankara'da Hacettepe Tip'ta okuyan üç firlama ögrenci sabahtan biberli, domatesli, bol yumurtali bi menemen yapip bunu siyah bi posetin içine dökmüsler. Bakkaldan iki de ekmek alip duraga gitmisler. Sabah saatleri, bindikleri otobüs epey bi kalabalikmis. Bunlar yolculari ite kaka arka tarafa geçmisler. Bi'kaç durak sonra içlerinden biri yüksek sesle, "Allaaah, bu otobüs amma salliyo yaa. Ben fena oldum. Çikarticam galiba" demis. Öbür çocuklardan biri, ondan daha da yüksek bi sesle, "Amman ortaligi batirmayalim, bende poset var" deyip cebinden menemenli torbayi çikarmis. Midesi kötü olan çocuk "Ööörrgghh, aaargghh!" diye abartili efektlerle posete güya kusmus. Zaten bu seslerden millet epey rahatsiz olmus, kadinlardan bi'kaçi hafiften ögürmeye filan baslamis.
Çocuklardan o ana kadar hiç konusmayani,"Bakayim mi ne çikardin yaa? Accayip karnim acikti valla" demis ve poseti evirip çevirip milletin içindekileri görmesini saglamis. "Amma güzel görünüyo be! Ne yemistin lan böyle sabah sabah?" deyip cebinden bi kasik çikararak menemeni yemeye baslamis. Diger iki çocuk da "Dur oglum bizde ekmek vardi" diyerek ekmekleri çikarmislar ve üçü birden, torbadaki kusmuga ekmek banarak yemeye baslamis. Efsaneye göre bu sirada yolculardan çogu saril saril kusuyomus. Bir sonraki durakta da otobüste, saskin saskin bakinan soförle bizimkiler hariç, bi kisi bile kalmamis!