Güller Gülüne!



-Umumi ahval-i arzımdır-

Şol âlem-i bekâ'ya göçtüğün günden beri;
Gülşen'e çevirdiğin, çöller huzursuz şimdi.

Ey âlemlere rahmet, ey ufuk Peygamberi!
Bülbüller figandadır, güller huzursuz şimdi..
Şol âlem-i bekâ'ya göçtüğün günden beri!.

Sen gidince zamanın, büsbütün kaçtı tadı,
Âşıkların,
Ya Nebî; sînesini dağladı!.
Giran geldi yokluğun, akan sular ağladı;
Ah!
Dicleler, Fıratlar, Niller huzursuz şimdi..
Şol âlem-i bekâ'ya göçtüğün günden beri!.

Heyhat ki, ehl-i fitne kıtaları dolaştı;
Heyhat ki, kardeşliğe, barışa kan bulaştı.
Firkatinle Ya Rasûl,
mevsimler başkalaştı;
Günler, haftalar, aylar, yıllar huzursuz şimdi..
Şol âlem-i bekâ'ya göçtüğün günden beri!.

Ümmetin darmadağın, hâl-i perişandadır,
Gâyeden uzaklaşmış; her biri bir yandadır.
Başsız İslâm âlemi, en kritik andadır;
Feth-i mübin'e mazhar el'ler, huzursuz şimdi..
Şol âlem-i bekâ'ya göçtüğün günden beri!.

Nice sır saklı idi,"nübüvvet" pâyenizde,
Saadet asrı, vücut bulmuştu sâyenizde.
Lâkin şu an hüzün var, karada ve denizde;
Sükûnuna ay düşen göller, huzursuz şimdi..
Şol âlem-i bekâ'ya göçtüğün günden beri!.

Ey Gönüller Sultanı,
Ey Server-i Kâinat!.
Doğuşun bir mesajdı, karanlık çağa inat.
Kimsesiz mazlumlara herdem açtın kol/kanat;
Aynı ilgiye muhtaç kullar,huzursuz şimdi..
Şol âlem-i bekâ'ya göçtüğün günden beri!.

Öksüz Mescid-i Aksa, başını okşayan yok!
Temeli oyulsa da, hâlâ bir taş koyan yok!
Yüreği yananların, feryadını duyan yok!
"İmdat!" diye çağıran diller huzursuz şimdi..
Şol âlem-i bekâ'ya göçtüğün günden beri!.

Savruldu yele gitti, zor kazanılmış haklar;
Yad'ların tekelinde, mahzun kutsal
topraklar!.
Durum bu,"Güller Gülü!"soldu yeşil yapraklar;
Gövdeye kurt girince, dallar huzursuz şimdi..



Şol âlem-i bekâ'ya göçtüğün günden beri!.