Hz. Safiyye (r.a.)
 
Hz. Safiyye, Benî Nâdir kabîlesinin reisi Huyey b. Ahtâb’ın kızıdır. İsrâiloğulları’ndan peygamber olarak gönderilen Hz. Hârun’un soyundandır.

Hz. Safiyye, Rasûlullah’la evlenmeden önce iki kere evlenmiş, ikinci kocası hicretin VII. senesinde meydana gelen Hayber Savaşı esnâsında öldürülmüş, kendisi de Müslümanlara esir olmuştur. Bu evlilikte de Rasûlullâh’ın başlıca amacı, arada akrabalık bağı tesis ederek gerginliği gidermek ve kalpleri İslâm’a ısındırmak olmuştur.

Hz. Peygamber, Dihyetü’l Kelbî’nin (r.a.) hissesine düşen, Benî Nâdir kabîlesinin reisinin kızı Safiyye’ye, eğer müslüman olursa kendisi ile evleneceğini, müslüman olmak istemezse de onu azâd edip kavminin yanına gönderebileceğini söylemiş; Hz. Safiyye de, kendisinin evvelden beri İslâm’ı arzuluyor olduğunu, Allah ve Resûlünün kendisine kavmine dönmekten daha sevimli olduğunu söyleyerek Hz. Peygamber’in teklîfini kabûl etmiştir. Dihyetü’l Kelbî’ye ise bir başka esir verilmiştir.

Fazîletli ve hilim sâhibi bir hanım olan Hz. Safiyye, Rasûlullâh’ın son hastalığında “Ey Allâh’ın Resûlü senin yerine ben hasta olsaydım” diyerek ona karşı sevgisini ifâde etmiştir.

Aynı zamanda çok cesur bir hanım sahâbî olarak bilinen Hz. Safiyye, Hz. Osman’ın evinin kuşatma altında olduğu sırada onun tarafında olmuş, hattâ yine o günlerde Hz. Osman’a gizlice yemek ve su götürdüğü rivâyet edilmiştir.

Hicrî 50 veya 52 senesinde vefât eden Hz. Safiyye, Bâkî mezarlığına defnedilmiştir. Kendisinden 10 kadar hadis rivâyet edilmiş, bunların birinde Buhârî ve Müslim ittifak etmiştir.